در آیینی سرشار از شادی و امید، مدرسهای سه کلاسه در یکی از روستاهای محروم استان کهگیلویه و بویراحمد، به نام شهید دکتر «محمدحسین عزیزی» افتتاح شد؛ مدرسهای که ثمره پویشی مردمی و یادگاری از پیمان دوستانه گروهی از دانشجویان پزشکی دانشگاه شیراز در نیمقرن پیش است.
میراث خوابگاه پارامونت؛ جایی که همه چیز آغاز شد
سال ۱۳۵۷، خوابگاه پارامونت دانشگاه شیراز میزبان جمعی از دانشجویان پزشکی بود که آیندهای روشن در پیش رو داشتند. در میان آنان، محمدحسین عزیزی با تلاش و پشتکار مسیر خدمت به جامعه را هموار میکرد. او پس از پایان تحصیلات، به عنوان متخصص برجسته گوش و حلق و بینی شناخته شد و به جامعه پزشکی کشور خدمت کرد. اما سرنوشت، راه دیگری برایش رقم زد؛ عزیزی در جریان جنگ ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی و در پی حمله به میدان تجریش تهران، به شهادت رسید.
وداع با رفیق؛ آغاز یک عهد ماندگار
شهادت دکتر عزیزی ضربهای سنگین برای دوستان و همکلاسیهایش بود. آنان که او را محبوبترین چهره دوران دانشجویی میدانستند، برای زنده نگه داشتن یادش پیمانی بستند: تکمیل یک مدرسه نیمهکاره سه کلاسه به نام «امام کاظم» در روستای گچ بلند لیکک، از مناطق محروم استان. این اقدام تنها یک کار خیر نبود، بلکه سرمایهگذاری بر آیندهای بود که عزیزی نماد آن بود؛ آیندهای مبتنی بر تحصیل و خدمت به مردم.
همدلی پزشکان دیروز برای دانشآموزان امروز
پویش مردمی برای تکمیل این مدرسه با استقبال گسترده روبهرو شد. دانشجویان پزشکی ورودی سال ۱۳۵۵ دانشگاه شیراز پیشگام این حرکت بودند و با همراهی خیرین و مردم، پروژه به سرانجام رسید.
وقتی کلاسها جان گرفتند
سرانجام مراسم بهرهبرداری از این مدرسه با حضور اهالی منطقه، مسئولان محلی و جمعی از دوستان قدیمی شهید برگزار شد؛ کسانی که امروز خود از پزشکان و متخصصان کشور هستند. مدرسه «زندهیاد شهید دکتر محمدحسین عزیزی» رسماً در اختیار دانشآموزان سختکوش روستا قرار گرفت.
پیامی از گذشته برای آینده
امروز دانشآموزان روستای گچ بلند لیکک در فضایی استاندارد و مناسب درس میخوانند. این مدرسه تنها یک ساختمان نیست، بلکه نمادی زنده از ایستادگی، امید و ادامه راهی است که شهید عزیزی و یارانش آغاز کردند. این داستان روشن میسازد که آرمانهای نیکو هرگز نمیمیرند و با همدلی و مشارکت، میتوان از دل تراژدی، نهال امید و پیشرفت رویاند. این پروژه الگویی درخشان است از اینکه چگونه یک جامعه میتواند با تکیه بر سرمایههای انسانی و معنوی خود، زیرساختهای توسعه را برای نسلهای آینده فراهم کند./بساز مدرسه
